Logo
Wszystko zaczęło się
od jednego pytania...

„Przepraszam, jak dojść do…” – wiele razy w rodzinnym Kłodzku słyszałam takie zdanie. Drobiazgowo tłumaczyłam wtedy pytającemu, jak trafić do celu, a przy okazji po drodze zobaczyć kilka ciekawych, dodatkowych atrakcji. Jestem pewna, że każdy kiedyś wcielił się w ten sposób w rolę przewodnika. W jednym z takich momentów zapragnęłam wykonywać ten właśnie zawód. Studia z zarządzania kultury na TU Dresden kończyłam, pracując jednocześnie w Twierdzy Kłodzkiej. W maju 2015 roku zdobyłam regionalne włoskie uprawnienia do wykonywania zawodu przewodnika turystycznego w zakresie języka niemieckiego i włoskiego. Współpracuję z przewodnikami turystycznymi, którzy posiadają uprawnienia w innych językach, tzn. francuskim, angielskim i rosyjskim.

Zobacz więcej
Photo „Dolina Aosty jest dla mnie źródłem inspiracji każdego dnia...”
Kim jestem?

Nazywam się Hanna Zacharczyk i od kilku lat mieszkam we włoskim regionie Dolina Aosty. Ze względu na zainteresowania lingwistyczne i kulturowe wybrałam studia poza granicami kraju, przy TU Dresden. Tamten czas pozwolił mi dojrzeć, w pełnym tego słowa znaczeniu, zarówno w przestrzeni zawodowej, jak i osobistej.

Kończąc studia, miałam stabilną pracę w Twierdzy Kłodzkiej, zajmując się zarówno oprowadzaniem grup zagranicznych turystów, jak i stałą współpracą ze stowarzyszeniem Akademia Przygody. Zdobycie uprawnień przewodnickich ukoronowało moje zainteresowania. Dzięki temu mogę poznawać nowe osoby, miejsca i nawiązywać liczne osobiste i zawodowe kontakty. Razem z innymi profesjonalistami (przewodnikami turystycznymi, górskimi i wysokogórskimi) stworzyliśmy sieć współpracy. Dzięki temu możemy łatwo dostosować się do wymagań klientów.

Zobacz więcej Photo

Po raz pierwszy o Dolinie Aosty przeczytałam w książkach górskich, znajdujących się w biblioteczce moich rodziców. Po latach wybrałam się do Włoch z powodów osobistych. Dolinę poznawałam stopniowo, przede wszystkim jako turystka. Kontakty z mieszkańcami ograniczały się początkowo do relacji właściciel schroniska - klient i dopiero później ewoluowały w kierunku bliższych znajomości.
Dolina Aosty jest dla mnie źródłem inspiracji każdego dnia, ciągle odwiedzam bliższe i dalsze miejsca, wyżej i niżej położone, te zapomniane i te nowoczesne. Poznaję ją na wiele sposobów – jako zwykły turysta włoski lub jako zafascynowany tym miejscem obcokrajowiec.

Zobacz więcej
Dlaczego
Dolina Aosty?
Jaki jest
to region?

Dolina Aosty to najmniejszy włoski region, znany poza granicami przede wszystkim z tras narciarskich i czasem z czterotysięczników związanych z historią alpinizmu. Ten region ma wiele do zaoferowania, choćby piękne trasy trekkingowe, historię, kulturę i lokalne tradycje.

Zobacz więcej

Geograficznie i historycznie teren ten był i jest regionem granicznym, związanym z migracjami różnych narodów. Wcześniej byli to Celtowie, Rzymianie czy Ostrogoci, a w ostatnim wieku ludzie z innych regionów włoskich lub też z różnych krajów świata. Historia tego zakątka jest bardzo ciekawą opowieścią, którą warto zaprezentować dzisiejszemu turyście odwiedzającemu to miejsce.
Główna dolina ma kilkanaście dolin bocznych, które poprzecinane są potokami górskimi łączącymi się z centralnym nurtem zwanym Dora Baltea. W krajobrazie można dostrzec pozostałości wszystkich epok historycznych. Widać zamki, wieże, a w ich okolicy pola uprawne, uprawy winorośli i małe skupiska ludzi. W tych skupiskach, które znajdują się na różnych wysokościach, do dziś górują stare kościoły, domy z nachodzącymi na siebie dachami, stajnie, piece, w których wypiekano chleb, młyny i fontanny. Wodę doprowadzano tam z lodowców z pobliskich gór, istnieje nawet cały system kanałów (rus). Domy wykonane są z lokalnego drewna i kamienia, czasem widać pozostałości skał, na których mielono zboże lub wytaczano garnki z tzw. kamienia olejnego (pietra ollare). Powyżej lub poniżej skupisk ludzkich leżą łąki górskie, na których wypasa się rodowite krowy, owce i kozy. Pastwiska i łąki te ciągną się do wysokości ponad dwa tysiące metrów nad poziomem morza. Tam lasy zanikają, pojawia się roślinność typowo górska. Powyżej widać zarysy wysokich szczytów alpejskich, a spoglądając w dół – niższe partie gór, wodospady, jeziora i potoki. Lodowce znajdujące się w tych górach są monitorowane nieustannie przez fundację Montagna Sicura. Czterotysięczniki, takie jak Matterhorn, Mont Blanc, Monte Rosa czy też Gran Paradiso, koronują krajobraz doliny. Cała historia alpinizmu jest z nimi mocno związana. W regionie działają liczni przewodnicy górscy i wysokogórscy.

Zobacz więcej
Przykładowe trasy Zobacz więcej
Układanka
Path

Bassa Valle Pont-Saint-Martin (rzymski most), Hône, Bard (fort Bard i droga rzymska), Donnas (droga rzymska z łukiem), Arnad, Verrès (zamek), Issogne (zamek)

Valle del Lys Issime, Gressoney-Saint-Jean (zamek Savoia, tradycje lokalnej ludności Walser)

Media Valle Saint-Vincent, Châtillon, Pontey, Fénis (zamek), Aosta, Sarre (zamek), Saint-Pierre, Aymavilles (most-akwedukt Pont d’Ael), Villenueve (zamek), Introd, Arvier, Avise

Valtournenche Antey-St-Andre, Torgnon (Muzeum Petit Monde), Chamois, Valtournenche (Breuil-Cervinia z muzeum przewodników Matterhornu - Museo delle Guide del Cervino)

Val d’Ayas Challand-Saint-Victor, Brusson (Graines zamek i wioska), Ayas (Antagnod – lokalna drewniania architektura, Champoluc)

Valle di Champorcher Pontboset, Champorcher

Valle di Cogne (Cogne)

Valle del Gran San Bernardo (Etroubles, Wielka Przełęcz św. Bernarda) Alta Valle

Valpelline (Fontina)

Alta Valle La Salle, Morgex, La Thuile (Mała Przełęcz św. Bernarda), Courmayeur (SkyWay i muzeum przewodników Monte Bianco Muzeum Duca degli Abruzzi).

Przykładowe
trasy
Zwiń
„Historia tego zakątka jest bardzo ciekawą opowieścią...”
Kontakt
Napisz do mnie!

Hanna Zacharczyk IT - 11100 AOSTA (AO)
C.F.: ZCHHNN79R60Z127L
Tel: +39 3472149645

Języki oprowadzania
Znajomość innych języków
Zobacz więcej